Leki
 ANDEPIN (fluoxetinum)
Rp.
kapsułki, 20mg
Postać farmaceutyczna
Kapsułki żelatynowe twarde, kształtu cylindrycznego z zaokrąglonymi
końcami, barwy zielono-białej.
Działanie
Lek
zaliczany do preparatów przeciwdepresyjnych nowej generacji.
Należy do grupy wybiórczych inhibitorów wychwytu zwrotnego seratoniny.
Wywiera niewielki wpływ na układ noradrenergiczny i cholinergiczny.
Podany p.o. wchłania się dobrze i całkowicie, maksymalne stężenie
w surowicy osiąga 6-8h po podaniu. W organizmie ulega całkowitej
biotransformacji, a jednym z aktywnych metabolitów jest norfluoksetyna
t1/2 wynosi ok 1-3 dni po pierwszej dawce, po następnych dawkach
ok 4-6 dni. t1/2 norfluoksetyny wynosi ok 9 dni. Po stosowaniu
kolejnych dawek stężenie fluoksetyny i pochodnej norfluoksetyny
stopniowo zwiększa się, po 4-5 tygodniach osiąga stan stacjonarny.
Przenika do mleka matki, osiągając do 25% stężenia w surowicy.
Wskazania do stosowania
Fluoksetyna jest wskazana w zaburzeniach depresyjnych, może być
stosowana również w leczeniu nerwicy natręctw i bulimii (żarłoczności
psychicznej).
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt Andepin podaje się doustnie. W zaburzeniach depresyjnych
zalecana jest dawka 20 mg fluoksetyny na dobę.
W nerwicy natręctw zalecana dawka wynosi 20 do 60 mg na dobę. Dawka
początkowa w tym przypadku powinna wynosić 20 mg na dobę a po kilku
tygodniach stosowania leku może być zwiększona do 60 mg na dobę
- należy jednak uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
W bulimii zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg.
Nie należy przekraczać dawki 80 mg fluoksetyny na dobę.
Fluoksetyna może być podawana zarówno przed posiłkiem, w trakcie,
jak i po posiłku. Należy uprzedzić pacjenta, że efekty działania
występują zazwyczaj po paru tygodniach leczenia oraz, że po zaprzestaniu
przyjmowania leku fluoksetyna i jej metabolit norfluoksetyna eliminowane
są z organizmu przez parę tygodni.
Należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek dobowych lub większe
odstępy w przyjmowaniu dawek u pacjentów z niewydolnością wątroby.
U pacjentów z niewydolnością nerek oraz dializowanych także powinno
rozpatrzyć się możliwość zmniejszenia dawki albo częstości podawania
(stężenie fluoksetyny i jej metabolitów we krwi jest u osób dializowanych
na porównywalnym poziomie jak u zdrowych).
Fluoksetyna u dzieci nie jest zalecana, ponieważ dotychczas skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania w tej grupie wiekowej nie zostały wystarczająco
zbadane.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na fluoksetynę lub którykolwiek składnik leku.
Fluoksetyna nie może być podawana jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy
(MAO) zarówno selektywnymi (np. seleginą) jak i odwracalnymi
(RIMA) (np.moklobemidem), ponieważ powodować może objawy podobne
do objawów zespołu serotoninowego. W przypadku wystąpienia takich
objawów pomocne może być podanie cyproheptadyny lub dantrolenu.
W wyniku interakcji fluoksetyny z inhibitorami MAO mogą wystąpić
takie objawy jak: hipertermia, sztywność, zaburzenia ze strony
układu autonomicznego, mioklonie, zaburzenia koordynacji ruchowej,
rozchwianie emocjonalne, na które składają się: drażliwość, splątanie
oraz ekstremalne pobudzenie prowadzące czasami do delirium lub
śpiączki. Dlatego fluoksetyna nie może być stosowana razem z
lekami typu inhibitory MAO i co najmniej 14 dni po zakończeniu
przyjmowania inhibitorów monoaminooksydazy. Natomiast okres po
zakończeniu przyjmowania fluoksetyny a rozpoczęciem stosowania
inhibitorów MAO powinien wynosić co najmniej 5 tygodni (w przypadku
długotrwałego stosowania fluoksetyny lub podawania dużych dawek
leku należy zachować dłuższą niż 5 tygodni przerwę przed stosowaniem
inhibitorów MAO).
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Notowano wystąpienie reakcji alergicznych - wysypek
skórnych, reakcji anafilaktoidalnych oraz rzadziej zaburzeń układowych
(obejmujących
takie organy jak wątroba, nerki, skóra czy płuca) u osób nadwrażliwych
na lek. W przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów alergicznych,
których nie można powiązać z inną przyczyną, podawanie fluoksetyny
należy |
